Om de vervormingen in het doek te verminderen zonder het gebruik van vocht of warmte, is gekozen voor een geleidelijke mechanische vlakbehandeling. Het schilderij bleef daarbij de hele tijd met de verflaag naar boven gericht, zodat de conditie van de verf goed kon worden gevolgd en kwetsbare zones niet onder spanning kwamen te staan.

Over het verfoppervlak werd een laag siliconencoated Melinex gelegd om te voorkomen dat er iets zou hechten. Daarbovenop kwam een laag PE schuim van 1 centimeter, die een zachte maar ondersteunende druk gaf op het impasto. De meest kwetsbare hoek kreeg een extra stukje schuim voor extra bescherming. Vervolgens werd een stijve multiplexplaat van 122 bij 122 centimeter bovenop geplaatst, met daarop gelijkmatig verdeelde gewichten.

Een eerste test, die een nacht duurde, liet al een meetbare vermindering van de vervorming op twee punten zien. De verfhechting, het impasto, de craquelure en de randen bleven stabiel. Daarom is de behandeling voortgezet onder nauwlettende observatie. In de weken daarna trad geleidelijke afvlakking op, vooral in het gebied van de centrale bolling. Toen de voortgang stabiliseerde onder alleen de multiplexplaat, is extra gewicht toegevoegd. Tot nu toe zijn er geen negatieve effecten op de verflaag waargenomen.

De behandeling is nog gaande. Mocht de vooruitgang opnieuw stagneren, dan kan gematigde warmte, bijvoorbeeld met een verwarmde siliconenmat, worden overwogen.