Voor

Na

highlights

Deze dwarsdoorsnede is genomen om een gedetailleerd beeld te krijgen van de opbouw en samenstelling van de verflagen. Zo’n analyse biedt waardevolle inzichten in de gebruikte materialen, de volgorde waarin de lagen zijn aangebracht en eventuele latere ingrepen of restauraties.

Onder de microscoop wordt zichtbaar hoe het schilderij is opgebouwd, wat helpt bij het begrijpen van de techniek van de kunstenaar, het maken van weloverwogen restauratiekeuzes en het herkennen van verouderings- en degradatieprocessen.

Laagopbouw van de dwarsdoorsnede:

  1. beige grondlaag

  2. verkleurde rode lake‑verflaag

  3. rode overschildering

  4. goudbruine overschildering

  5. vernislaag

microscopische afbeeldingen ↑ zichtbaar licht, dark field, vergroting van 500x ↓ ultraviolet licht

Bij een automatische draadtelling worden geavanceerde beeldverwerkingstechnieken gebruikt om de draden in het doek te herkennen en te tellen op basis van röntgenopnamen. De analyse is uitgevoerd door D.H. Johnson (Rice University).

Deze methode maakt het mogelijk om snel en nauwkeurig de dichtheid van het weefsel te bepalen. Inzicht in de draadtelling kan waardevolle informatie opleveren over de datering van het doek en over de werkwijze van de kunstenaar.

De horizontale en verticale draadrichtingskaarten rechts laten zien waar de spijkers het doek oorspronkelijk aan de spieraam hebben bevestigd. Het karakteristieke golvende patroon, ook wel primaire “cusping” genoemd, ontstaat wanneer het doek tijdens het opspannen in pieken wordt getrokken. Omdat dit patroon overal gelijkmatig aanwezig is, wijst dit erop dat het doek sinds de eerste opspanning niet noemenswaardig is verkleind.

Voor het verwijderen van de vernislaag zijn Evolon®‑tissues en een gel met een minimale polariteit gebruikt. Deze combinatie beperkt de blootstelling aan oplosmiddelen, voorkomt diepe indringing in de verflaag, vermindert mechanische frictie en geeft veel controle over het reinigingsproces.

De gel werd op het tissue aangebracht dat op maat gesneden was volgens de vormen in de compositie, zodat er geen randen of tidelines konden ontstaan. Daarna werd het tissue tussen Melinex®‑folies geperst om de gel gelijkmatig te verdelen. Met de gelzijde op het schilderij geplaatst, verwijderde het tissue binnen dertig seconden het grootste deel van de vernis. De resterende vernislaag werd vervolgens met een wattenstaafje en een minder polair oplosmiddel weggehaald.

Op deze afbeelding is het gebruikte tissue te zien dat de vergeelde vernis heeft opgenomen en daarbij ook enkele retouches heeft verwijderd.